PB Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej  menu

Praca statutowa – archiwum

Analiza oddziaływania szerokopasmowych zaburzeń elektromagnetycznych na systemy teleinformatyczne

Kierownik pracy: dr hab. inż. Karol Aniserowicz

Praca statutowa S/WE/1/10 prowadzona przez Katedrę Telekomunikacji i Apa­ra­tu­ry Elektro­nicz­nej

Raport z roku 2013

Opis badań naukowych wykonanych w roku 2013

W roku 2013 kontynuowano do­tych­cza­so­we badania oraz podjęto szereg nowych za­gad­nień z których część będzie roz­wi­ja­na w dal­szej części pracy. Część wyników badań i analiz teoretycznych, które były pro­wa­dzo­ne w pierwszych 3 latach pracy, została już opu­bli­ko­wa­na. Poniżej przed­sta­wio­no krótki opis badań pro­wa­dzo­nych w roku 2013.

  1. Prowadzono badania laboratoryjne nad rozchodzeniem się prze­pięć w mo­de­lu in­sta­la­cji niskonapięciowej bu­dyn­ku wy­po­sa­żo­nej w urzą­dze­nia do ograniczania przepięć, biorąc pod uwagę m.in. cha­rak­ter źródła napięcia roboczego systemu i obciążenia. Ba­da­nia mają na celu opra­co­wa­nie prak­tycz­nych zaleceń do­ty­czą­cych do­bo­ru i za­sto­so­wań urzą­dzeń do ogra­ni­cza­nia prze­pięć oraz opra­co­wa­nie mo­de­li do pro­wa­dze­nia szcze­gó­ło­wych ana­liz nu­me­rycz­nych. Ba­da­nia pro­wa­dzo­no na mo­de­lu la­bo­ra­to­ryj­nym in­sta­la­cji bu­dyn­ku wy­po­sa­żo­nej w trój­stop­nio­wy sys­tem ogra­ni­cza­nia prze­pięć, ob­cią­żo­nej ob­wo­da­mi RLC re­pre­zen­tu­ją­cy­mi przy­łą­cza za­si­la­nia ty­po­wych urzą­dzeń AGD i RTV.
  2. Kon­ty­nu­o­wano ana­lizę teo­re­tycz­ną zmie­rza­ją­cą do opra­co­wa­nia pros­tych prak­tycz­nych me­tod oce­ny od­stę­pów izo­la­cyj­nych dla ce­lów ochro­ny od­gro­mo­wej. Funk­cjo­nu­ją­ce w obo­wią­zu­ją­cych nor­mach ochro­ny od­gro­mo­wej me­to­dy mogą nie za­pew­niać od­po­wied­niej ochro­ny, po­nie­waż nie uwzglę­dnia­ją wielu czyn­ników wpły­wa­ją­cych na po­ziom za­gro­że­nia prze­sko­kami na­pię­cio­wy­mi, zwią­za­nych głów­nie z chwi­lowymi róż­ni­cami po­ten­cja­łów w uzio­mie.
  3. Pod­ję­to pró­by okreś­len­ia po­zio­mu bez­pie­czeń­stwa lu­dzi pod­czas do­ziem­nych wy­ła­dowań pio­ru­no­wych w róż­nych, moż­li­wych do prze­wi­dze­nia sy­tua­cjach. Przed­mio­tem roz­wa­żań by­ły tak­że me­to­dy ogra­ni­cza­nia na­pięć ra­że­nio­wych.
  4. Kon­ty­nu­o­wa­no ba­da­nia eks­pe­ry­men­tal­ne (w ko­mo­rze GTEM 1500) i nu­me­rycz­ne (z za­sto­so­wa­niem pro­gr­amu FEKO) nad wpły­wem wy­peł­nie­nia wnę­trza me­ta­lo­wych obu­dów ekra­nu­ją­cych ze szcze­li­na­mi na sku­tecz­ność ekra­no­wa­nia tych obu­dów. Zgod­ność wy­ni­ków obli­czeń i eks­pe­ry­men­tów ba­da­no z wy­ko­rzys­ta­niem me­to­dy FSV (Fea­tu­re Se­lec­ti­ve Va­li­da­tion).
  5. Kon­ty­nu­o­wa­no ba­da­nia w za­kre­sie opty­ma­li­za­cji sze­ro­ko­pas­mo­wych an­ten i u­kła­dów an­te­no­wych sys­te­mów ra­dio­ko­mu­ni­ka­cji, sto­su­jąc po­dejś­cie kom­plek­so­we. Roz­pa­trzo­no eta­py pro­jek­to­wa­nia, me­to­dy for­mo­wa­nia funk­cji ce­lu i opty­ma­li­za­cji an­ten, w tym z za­sto­so­wa­niem al­go­ryt­mów gra­dien­to­wych i ge­ne­tycz­nych. Przed­sta­wio­no przy­kła­dy opty­ma­li­za­cji an­ten sze­ro­ko­pas­mo­wych, w tym an­ten UWB (Ul­tra­Wi­de­Band) i sy­ste­mów MIMO (Mul­ti­ple In­put, Mul­ti­ple Out­put). Pro­wa­dzo­no pra­ce do­ty­czą­ce kon­struk­cji ukła­dów roz­dzia­łu i dys­try­bu­cji syg­na­łów ra­dio­ko­mu­ni­ka­cyj­nych.
  6. Prze­pro­wa­dzo­no ana­li­zę ul­tra­sze­ro­ko­pas­mo­wych czte­ro­e­le­men­to­wych szy­ków an­te­no­wych. Wy­zna­czo­no pa­ra­me­try do­pa­so­wa­nia ta­kich an­ten oraz pa­ra­me­try pro­mie­nio­wa­nia: cha­rak­te­ry­sty­ki pro­mie­nio­wa­nia oraz kształ­ty im­pul­sów po­la elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go, wy­pro­mie­nio­wa­ne w róż­nych kie­run­kach. Prze­ana­li­zo­wa­ne zo­sta­ły szy­ki z rów­no­mier­nym roz­kła­dem amp­li­tud i faz na wej­ściach pro­mien­ni­ków oraz szy­ki z nie­rów­no­mier­nym roz­kła­dem amp­li­tud, ma­ją­cym wpływ na kształ­to­wa­nie cha­rak­te­rys­tyk kie­run­ko­wych.
  7. W za­kre­sie wy­ko­rzy­sta­nia me­tod cy­fro­we­go prze­twa­rza­nia sy­gna­łów do zwięk­sze­nia od­por­noś­ci sys­te­mów te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych i ra­dio­na­wi­ga­cyj­nych na za­kłó­ce­nia, pro­wa­dzo­no ba­da­nia nad opra­co­wa­niem al­go­ryt­mów prze­twa­rza­nia da­nych po­mia­ro­wych poz­wa­la­jąc­ych na zmi­ni­ma­li­zo­wa­nie wpły­wu za­kłó­ceń im­pul­so­wych i in­nych. Roz­pa­try­wa­na me­to­da poz­wa­la na opis pro­ce­su ob­ser­wa­cji z uwzględ­nie­niem ta­kich efek­tów jak fluk­tu­a­cja sy­gna­łu, po­mia­ry ano­mal­ne zwią­za­ne ze zmia­ną po­zio­mu za­kłó­ceń zew­nętrz­nych, wpływ wie­lo­dro­go­woś­ci i od­bić od Zie­mi, czy też chwi­lo­we za­ni­ki sy­gna­łu. Pro­wa­dzo­no rów­nież pra­ce w za­kre­sie zwięk­sze­nia od­por­noś­ci sys­tem­ów po­mia­ro­wych na za­kłó­ce­nia sko­re­lo­wa­ne.
  8. Kon­ty­nu­o­wano ba­da­nia nad zwięk­sze­niem wia­ry­god­noś­ci po­mia­rów ra­dio­na­wi­ga­cyj­nych i po­pra­wą od­por­noś­ci na nie­ko­rzyst­ne od­dzia­ły­wa­nia po­przez wy­ko­rzys­ta­nie prze­twa­rza­nia da­nych w sys­te­mach wie­lo­czuj­ni­ko­wych.
  9. Do­ko­na­no szcze­gó­ło­wej ana­li­zy dop­ple­row­skiej to­mo­gra­fii ra­da­ro­wej zwią­za­nej z obiek­tem obra­ca­ją­cym się. Dla obiek­tu ob­ra­ca­ją­cego się wid­mo dop­ple­row­skie zmie­nia się w cza­sie obra­zo­wa­nia i to jest pod­sta­wą do okreś­le­nia rzu­tów to­mo­gra­ficz­nych. Ba­da­no moż­li­wość wy­ko­rzys­ta­nia prze­kształ­ceń czas-czę­sto­tli­wość do okreś­le­nia rzu­tów po­przez właś­ci­wą de­kom­po­zy­cję sy­gna­łu ode­bra­nego przez ra­dar i od­two­rze­nia lo­ka­li­za­cji cen­trów roz­pra­sza­nia me­to­dami to­mo­gra­fii.
  10. W ra­mach ba­dań nad za­sto­so­wa­niem pro­ce­so­rów o ar­chi­tek­tu­rze ma­so­wo-rów­no­leg­łej zo­sta­ły za­imp­le­men­to­wa­ne efek­tyw­ne obli­cze­nio­wo me­to­dy es­ty­ma­cji gę­sto­ści praw­do­po­do­bień­stwa.
  11. Prze­pro­wa­dzo­no la­bo­ra­to­ryj­ne ba­da­nia oce­ny po­dat­noś­ci sie­ci WLAN pra­cu­ją­cych w stan­dar­dach IEEE 802.11n oraz IEEE 802.15 na za­kłó­ce­nia wspól­no­ka­na­ło­we. Kon­ty­nu­owa­no ba­da­nia wy­daj­no­ścio­we sie­ci PLC (Po­wer Li­ne Com­mu­ni­ca­tions). Prze­pro­wa­dzo­no przy­go­to­wa­nie stu­dyj­ne do roz­po­czę­cia prac ba­daw­czych w za­kre­sie tech­no­lo­gii ra­dia kog­ni­tyw­nego.
  12. Pro­wa­dzo­no pra­ce nad opra­co­wa­niem sy­ste­mu śle­dze­nia spo­iny spa­wal­ni­czej, ma­ją­ce­go za­sto­so­wa­nie w ro­bo­tach oraz wóz­kach spa­wal­ni­czych. Wy­ko­na­no sze­reg fo­to­gra­fii spo­in i opra­co­wa­no opro­gra­mo­wa­nie ma­ją­ce za za­da­nie ana­li­zę obra­zu w ce­lu wy­kry­cia spo­iny. Za­pro­po­no­wa­no al­go­rytm opar­ty o funk­cje ko­re­la­cyj­ne oraz re­gre­syj­ne.
  13. Ba­da­no moż­li­woś­ci za­sto­so­wa­nia roz­wią­zań rów­nań Max­wel­la me­to­da­mi ana­li­tycz­ny­mi oraz nu­me­rycz­ny­mi, a tak­że in­nych me­tod (me­to­da pro­pa­ga­cji wiąz­ki, dwu­wy­mia­ro­we prze­kształ­ce­nie Fo­uri­era, me­to­da efek­tyw­ne­go współ­czyn­ni­ka za­ła­ma­nia świa­tła) do roz­wią­za­nia za­gad­nie­nia pro­pa­ga­cji fal elek­tro­ma­gne­tycz­nych w krót­kich od­cin­kach fa­lo­wo­dów przy za­ło­żo­nych wa­run­kach po­cząt­ko­wych oraz do ana­li­zy pro­ce­su kształ­to­wa­nia się usta­lo­ne­go roz­kła­du po­la elek­tro­ma­gne­tycz­nego i mo­cy w fa­lo­wo­dach płas­kich i cy­lin­drycz­nych.
  14. Ba­da­no moż­li­woś­ci i ogra­ni­cze­nia roz­wią­zań wspo­ma­ga­ją­cych po­miar pa­ra­met­rów mor­fo­met­rycz­nych sta­wu sko­ko­wego czło­wie­ka na pod­sta­wie cyf­ro­wych obra­zów ra­dio­lo­gicz­nych wy­ko­na­nych w stan­dar­do­wych pro­jek­cjach. Ce­lem jest zau­to­ma­ty­zo­wanie prze­twa­rza­nia zdjęć rent­ge­now­skich, zwięk­sze­nie do­kład­noś­ci po­mia­ru pa­ra­met­rów i okreś­le­nie norm po­pu­la­cyj­nych wy­bra­nych wskaź­ni­ków mor­fo­met­rycz­nych sta­wu sko­ko­wego.
  15. Pro­wa­dzo­no rów­nież mię­dzy­na­ro­do­wą współ­pra­cę ba­daw­czą z Ka­ted­rą Sys­te­mów Ra­dio­tech­nicz­nych Sankt-Pe­ters­bur­skie­go Państ­wo­we­go Uni­wer­sy­te­tu Elek­tro­tech­nicz­ne­go (Ros­ja). Te­ma­ty­ka ba­dań obej­mu­je „Wy­ko­rzy­sta­nie prze­kształ­ceń czas-czę­stot­li­wość do roz­po­zna­nia sy­gna­łów ra­dio­wych w sy­ste­mach na­wi­ga­cji i nad­zo­ru trans­por­tu”. Pro­wa­dzo­no ba­da­nia nad opra­co­wa­niem al­go­ryt­mów prze­twa­rza­nia sy­gna­łów od­por­nych na za­kłó­ce­nia im­pul­so­we w sys­te­mach na­wi­ga­cji i nad­zo­ru trans­por­tu z uwzględ­nie­niem rze­czy­wis­tych wa­run­ków pro­pa­ga­cji fal elek­tro­ma­gne­tycz­nych.
  16. Na­wią­za­no kon­takt z Po­li­tech­ni­ką Lwow­ską (Ukra­ina). Trwa­ją kon­sul­ta­cje nad spre­cy­zo­wa­niem ob­sza­rów moż­li­wej współ­pra­cy.

Opis najważ­niejszych osiągnięć poznawczych i aplika­cyjnych

Raport z roku 2012

Opis wykonanych badań naukowych

W roku 2012 kon­ty­nuo­wa­no do­tych­cza­so­we ba­da­nia oraz pod­ję­to sze­reg no­wych prac z któ­rych część bę­dzie roz­wi­ja­na w dal­szych eta­pach pra­cy. Na­le­ży zau­wa­żyć, że roz­po­czę­to już pub­li­ka­cję wy­ni­ków ba­dań i ana­liz teo­re­tycz­nych, któ­re by­ły pro­wa­dzo­ne w pierw­szych 2 la­tach pra­cy. Po­ni­żej przed­sta­wio­no krót­ki opis pod­sta­wo­wych ba­dań pro­wa­dzo­nych w ro­ku 2012.

  1. Pro­wa­dzo­no ana­li­zy nu­me­rycz­ne na­ra­żeń urzą­dzeń i in­sta­la­cji elek­trycz­nych na da­chach obiek­tów bu­dow­la­nych tra­fio­nych przez wy­ła­do­wa­nia pio­ru­no­we. Szcze­gól­ną uwagę zwró­co­no na za­gro­że­nia wy­stę­pu­ją­ce w miej­scach na­ra­żo­nych na roz­wój prze­sko­ków iskro­wych, tj. w miej­scach zbli­żeń prze­wo­dów urzą­dze­nia pio­ru­no­chron­ne­go i in­sta­la­cji elek­trycz­nej oraz prze­wo­dów sy­gna­ło­wych. W tych miej­scach ana­li­zo­wa­no wpływ kształ­tu fali prądu wy­ła­do­wa­nia pio­ru­no­we­go oraz spo­sób pro­wa­dze­nia oka­blo­wa­nia in­sta­la­cji elek­trycz­nej we­wnątrz obiek­tu na wiel­kość wy­ma­ga­nych od­stę­pów izo­la­cyj­nych. Wy­ni­ki pro­wa­dzo­nych ana­liz kon­fron­to­wa­no z wy­ni­ka­mi ob­li­czeń do­pusz­czal­nych od­stę­pów izo­la­cyj­nych me­to­da­mi za­war­ty­mi w za­le­ce­niach obo­wią­zu­ją­cych norm ochro­ny od­gro­mo­wej obiek­tów bu­dow­la­nych.
  2. Ana­li­zo­wa­no za­gro­że­nie in­sta­la­cji elek­trycz­nej, w któ­rej za­in­sta­lo­wa­ne były róż­no­rod­ne sys­te­my ukła­dów urzą­dzeń do ogra­ni­cza­nia prze­pięć SPD. Re­je­stra­cje pro­wa­dzo­no w rze­czy­wi­stych in­sta­la­cjach elek­trycz­nych w obiek­tach bu­dow­la­nych oraz w wa­run­kach la­bo­ra­to­ryj­nych wy­ko­rzy­stu­jąc mo­de­le in­sta­la­cji elek­trycz­nych. W ba­da­niach mo­de­lo­wych uwzględ­nia­no sys­te­my 2- lub 3-stop­nio­wych ukła­dów urzą­dzeń do ogra­ni­cza­nia prze­pięć na­ra­żo­nych na dzia­ła­nie na­pięć i prą­dów uda­ro­wych róż­nych kształ­tów o war­to­ściach szczy­to­wych od kilku do kil­ku­dzie­się­ciu ki­lo­am­pe­rów.
  3. Pro­wa­dzo­no po­rów­na­nia war­to­ści szczy­to­wych i kształ­tów na­pięć i prą­dów wy­wo­ła­nych przez do­ziem­ne wy­ła­do­wa­nia pio­ru­no­we w in­sta­la­cjach elek­trycz­nych i ob­wo­dach sy­gna­ło­wych z wy­ma­ga­nia­mi, jakie po­win­ny speł­niać pro­bier­cze na­pię­cia i prądy uda­ro­we sto­so­wa­ne – zgod­nie z wy­ma­ga­nia­mi norm do­ty­czą­cych kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej urzą­dzeń – do badań od­por­no­ści uda­ro­wej przy­łą­czy za­si­la­nia i sy­gna­ło­wych urzą­dzeń.
  4. Ana­li­zo­wa­no wpływ sche­ma­tów ge­ne­ra­to­rów prą­dów uda­ro­wych oraz mo­de­li wa­ry­sto­rów, nie­ste­ro­wa­nych i ste­ro­wa­nych iskier­ni­ków na wy­ni­ki ob­li­czeń na­ra­żeń pio­ru­no­wych in­sta­la­cji elek­trycz­nej w obiek­cie bu­dow­la­nym oraz przy­łą­czy za­si­la­nia chro­nio­nych urzą­dzeń elek­trycz­nych i elek­tro­nicz­nych. Roz­pa­try­wa­ne były przy­pad­ki wy­ła­do­wań pio­ru­no­wych w urzą­dze­nia pio­ru­no­chron­ne obiek­tów oraz wy­ła­do­wa­nia w ele­men­ty sieci elek­tro­ener­ge­tycz­nych śred­nie­go i ni­skie­go na­pię­cia.
  5. Ana­li­zo­wa­no ob­ra­zy sta­wów sko­ko­wych oraz roz­wa­ża­no moż­li­we me­to­dy ko­mu­ni­ka­cji ukła­dów struk­tur pro­gra­mo­wal­nych z apa­ra­tu­rą rent­ge­now­ską bądź kom­pu­te­rem. Otrzy­ma­ne ob­ra­zy ana­li­zo­wa­ne były w za­leż­no­ści od ich pa­ra­me­trów oraz źró­deł po­cho­dze­nia. Po­rów­na­no pa­ra­me­try mor­fo­me­trycz­ne stawu sko­ko­we­go w za­leż­no­ści od wieku oraz pa­ra­me­trów prze­twa­rza­nia.
  6. Ba­da­no róż­no­rod­ne moż­li­wo­ści re­ali­za­cji au­to­ma­tycz­nych i pół­au­to­ma­tycz­nych po­mia­rów wy­bra­nych, przy współ­pra­cy z le­ka­rza­mi or­to­pe­da­mi, pa­ra­me­trów mor­fo­me­trycz­nych stawu sko­ko­we­go czło­wie­ka w opar­ciu o cy­fro­we ob­ra­zy ra­dio­lo­gicz­ne. Ob­ra­zy ra­dio­lo­gicz­ne wy­ko­ny­wa­ne były w stan­da­ry­zo­wa­nych przed­nio-tyl­nych pro­jek­cjach stawu sko­ko­we­go. Pro­wa­dzo­no rów­nież ana­li­zę do­kład­no­ści po­mia­rów pro­wa­dzo­nych po­mia­rów.
  7. Pro­wa­dzo­no prace do­ty­czą­ce ukła­dów od­przę­ga­nia wie­low­rot­ni­ko­wych ukła­dów an­te­no­wych. Do­ko­na­no ana­li­zy sprzę­żeń wy­stę­pu­ją­cych po­mię­dzy an­te­na­mi pra­cu­ją­cy­mi w ukła­dach wie­low­rot­ni­ko­wych. Prze­pro­wa­dzo­no ob­li­cze­nia oraz zbu­do­wa­no 4-ka­na­ło­wy układ od­przę­ga­ją­cy.
  8. Ana­li­zo­wa­no wpływ pa­ra­me­trów świa­tło­wo­dów jedno i wie­lo­mo­do­wych na ogra­ni­cze­nie pręd­ko­ści trans­mi­sji da­nych w sie­ciach tele­komu­nika­cyjnych. Stwier­dzo­no, że pod­sta­wo­wy­mi czyn­ni­ka­mi ogra­ni­cza­ją­cy­mi pręd­kość trans­mi­sji w przy­pad­ku świa­tło­wo­dów wie­lo­mo­do­wych są pro­fil re­frak­cyj­ny świa­tło­wo­du i jego dłu­gość. W sie­ciach wy­ko­rzy­stu­ją­cych świa­tło­wo­dy jed­no­mo­do­we ogra­ni­cze­nia pręd­ko­ści trans­mi­sji są spo­wo­do­wa­ne głow­nie dys­per­sją świa­tło­wo­du i od­le­gło­ścią trans­mi­sji.
  9. Kon­ty­nu­owa­no ba­da­nia wpły­wu obec­no­ści szcze­lin na wła­ści­wo­ści me­ta­lo­wych obu­dów ekra­nu­ją­cych. Prace wy­ko­ny­wa­no na dro­dze za­rów­no sy­mu­la­cji nu­me­rycz­nych z za­sto­so­wa­niem pro­gra­mów FEKO (me­to­da mo­men­tów) i COM­SOL (me­to­da ele­men­tów skoń­czo­nych), jak i eks­pe­ry­men­tal­nie, z wy­ko­rzy­sta­niem ko­mo­ry GTEM 1500. W celu wa­li­da­cji wy­ni­ków ob­li­czeń i eks­pe­ry­men­tów za­im­ple­men­to­wa­no me­to­dę FSV (Fea­tu­re Se­lec­ti­ve Va­li­da­tion).
  10. W dzie­dzi­nie wy­ko­rzy­sta­nia metod cy­fro­we­go prze­twa­rza­nia sy­gna­łów do zwięk­sze­nia od­por­no­ści sys­te­mów te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych i ra­dio­na­wi­ga­cyj­nych na za­kłó­ce­nia pro­wa­dzo­no ba­da­nia nad opra­co­wa­niem al­go­ryt­mów od­por­nych na za­kłó­ce­nia im­pul­so­we z uwzględ­nie­niem rze­czy­wi­stych wa­run­ków pro­pa­ga­cji fal elek­tro­ma­gne­tycz­nych. Do kon­struk­cji al­go­ryt­mu prze­twa­rza­nia da­nych wy­ko­rzy­sta­no ad­ap­ta­cyj­ny filtr Kal­ma­na, któ­re­go ma­cierz wzmoc­nie­nia za­le­ży od apo­ste­rio­rycz­ne­go praw­do­po­do­bień­stwa stanu ka­na­łu po­mia­ro­we­go wy­zna­cza­ne­go z wy­ko­rzy­sta­niem aprok­sy­ma­cji funk­cji gę­sto­ści praw­do­po­do­bień­stwa szumu po­mia­ro­we­go.
  11. Pro­wa­dzo­no ba­da­nia nad wy­ko­rzy­sta­niem metod in­te­gra­cji da­nych do zwięk­sze­nia wia­ry­god­no­ści po­mia­rów i po­pra­wy od­por­no­ści na nie­ko­rzyst­ne od­dzia­ły­wa­nia oraz ba­da­nia wraż­li­wo­ści prze­twa­rza­nia przy za­sto­so­wa­niu pod­sta­wo­wych struk­tur fuzji oraz przy uwzględ­nie­niu aspek­tów prak­tycz­nych ich re­ali­za­cji. Na­stęp­nie za­pro­po­no­wa­no roz­sze­rze­nia al­go­ryt­mów fuzji po­mia­rów i es­ty­mat po­zwa­la­ją­ce na pracę w wa­run­kach za­kłó­ceń.
  12. Ana­li­zo­wa­no efek­ty in­ter­fe­ren­cji za­cho­dzą­cych po­mię­dzy pra­cu­ją­cy­mi w tym samym ob­sza­rze bez­prze­wo­do­wy­mi sie­cia­mi w stan­dar­dzie IEEE 802.11n oraz po­mię­dzy sie­cia­mi 802.11n i star­szy­mi tech­no­lo­gia­mi z ro­dzi­ny 802.11.
  13. Ana­li­zo­wa­no tech­no­lo­gie trans­mi­sji da­nych wy­ko­rzy­sty­wa­ne w ko­lej­nych ge­ne­ra­cjach te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych sieci ko­mór­ko­wych w kon­tek­ście ich za­sto­so­wa­nia w apli­ka­cjach typu M2M ta­kich jak mo­ni­to­ro­wa­nie roz­pro­szo­nych sys­te­mów elek­tro­ener­ge­tycz­nych.
  14. Pro­wa­dzo­no ba­da­nia nad stwo­rze­niem efek­tyw­nej im­ple­men­ta­cji cza­so­wo-czę­sto­tli­wo­ścio­wej re­pre­zen­ta­cji sy­gna­łów z za­sto­so­wa­niem pro­ce­so­rów ma­so­wo-rów­no­le­głych. Po­trze­ba prze­twa­rza­nia w cza­sie rze­czy­wi­stym sze­ro­ko­pa­smo­wych sy­gna­łów nie­sta­cjo­nar­nych wy­ma­ga znacz­nej mocy ob­li­cze­nio­wej.

Najważniejsze osiągnięcia poznawcze i aplikacyjne

W roku 2012 pra­cow­ni­cy Ka­te­dry opu­bli­ko­wa­li w ra­mach pra­cy sta­tu­to­wej 57 re­cen­zo­wa­nych prac nau­ko­wych, na łą­czną su­mę 440 punk­tów kla­sy­fi­ka­cyj­nych.

Raport z roku 2010

W pra­cach pro­wa­dzo­nych w ka­te­drze skon­cen­tro­wa­no się na ana­li­zie na­stę­pu­ją­cych te­ma­tów:

  1. Ocena moż­li­wo­ści ochron­nych nie­kon­wen­cjo­nal­nych urzą­dzeń ochro­ny od­gro­mo­wej.
  2. Ana­li­za za­gro­że­nia sieci elek­tro­ener­ge­tycz­nych ni­skie­go na­pię­cia pod­czas bez­po­śred­nie­go wy­ła­do­wa­nia pio­ru­no­we­go w wieże sta­cji ba­zo­wych GSM.
  3. Ana­li­za metod wy­zna­cza­nia śred­niej ob­ję­to­ści czą­ste­czek (krwi­nek czer­wo­nych) za­war­tych w za­wie­si­nie, jaką jest krew.
  4. Roz­wa­ża­nie pod­staw teo­re­tycz­nych do­ty­czą­cych ana­li­zy czę­sto­tli­wo­ścio­wej pa­ra­me­trów ener­ge­tycz­nych wie­lo­ele­men­to­wych ukła­dów an­te­no­wych, prze­zna­czo­nych dla sys­te­mów ul­tra­sze­ro­ko­pa­smo­wych UWB.
  5. Ana­li­za moż­li­wo­ści im­ple­men­ta­cji fil­trów o skoń­czo­nej od­po­wie­dzi im­pul­so­wej na jed­nost­kach SIMD (Sin­gle In­struc­tion Mul­ti­ple Data) współ­cze­snych mi­kro­pro­ce­so­rów ogól­ne­go za­sto­so­wa­nia.
  6. Roz­kład prze­strzen­ny pola elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go i mocy w rdze­niu i płasz­czu świa­tło­wo­du.
  7. Wpływ dys­per­sji chro­ma­tycz­nej i mo­do­wej na kształt sy­gna­łu wy­cho­dzą­ce­go z wie­lo­do­mo­we­go świa­tło­wo­du o sko­ko­wym pro­fi­lu re­frak­cyj­nym.
  8. Ana­li­za struk­tu­ry an­te­no­we­go kom­plek­su nadaw­cze­go pod kątem wy­ko­rzy­sta­nia mocy i zmniej­sze­nia pro­mie­nio­wa­nych za­kłó­ceń elek­tro­ma­gne­tycz­nych.
  9. Opra­co­wa­nie i spraw­dze­nie moż­li­wo­ści za­sto­so­wa­nia metod eli­mi­na­cji ob­ser­wa­cji nie­ty­po­wych oraz eli­mi­na­cji da­nych po­mia­ro­wych o nad­mier­nych wa­rian­cjach, wa­run­kach nie­za­leż­no­ści bądź za­leż­no­ści zmien­nych, me­to­dy ogra­ni­cza­nia licz­by ana­li­zo­wa­nych przy­pad­ków w celu uzy­ska­nia mniej­szej war­to­ści od­chy­le­nia stan­dar­do­we­go śred­niej przy za­da­nej li­czeb­no­ści próby oraz przy­ję­tym po­zio­mie uf­no­ści.
  10. Ana­li­za moż­li­wo­ści wy­ko­rzy­sta­nia czuj­ni­ków po­jem­no­ścio­wych w au­to­ma­ty­za­cji kabin prosz­ko­wych.
  11. Za­sto­so­wa­nie pro­gra­mo­wal­nych kon­dy­cjo­ne­rów do bez­prze­wo­do­wych, pre­cy­zyj­nych po­mia­rów mi­kro­na­prę­żeń me­cha­nicz­nych przy za­sto­so­wa­niu tech­ni­ki ten­so­me­trycz­nej.

Najważniejsze osiągnięcia poznawcze: