PB Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej  menu

Seminaria KTiAE w roku 2006

20 listopada 2006

dr inż. Adam Sołbut

Sztuka programowania – historia, teraźniejszość i tendencje rozwojowe

Po­wsta­nie i roz­wój tech­nik cy­fro­wych i kom­pu­te­ro­wych w XX wieku jest sil­nie zwią­za­ne z gwał­tow­nym roz­wo­jem tech­nik pro­gra­mo­wa­nia. Na se­mi­na­rium zo­sta­ną przed­sta­wio­ne przy­czy­ny po­wsta­nia róż­nych tech­nik pro­gra­mo­wa­nia od pro­gra­mo­wa­nia w ję­zy­ku ma­szy­no­wym po za­gad­nie­nia pro­gra­mo­wa­nia obiek­to­we­go, aspek­to­we­go, zda­rze­nio­we­go czy agen­to­we­go. Po­ru­szo­ne zo­sta­ną za­gad­nie­nia stan­da­ry­za­cji ję­zy­ków uży­wa­nych w pro­ce­sie two­rze­nia apli­ka­cji (opro­gra­mo­wa­nia) dla pro­ce­so­rów pra­cu­ją­cych in­dy­wi­du­al­nie (np. DSP), po za­gad­nie­nia re­ali­za­cji opro­gra­mo­wa­nia w śro­do­wi­skach roz­pro­szo­nych, łącz­nie z pro­ble­ma­mi łączy ko­mu­ni­ka­cyj­nych. Pro­po­no­wa­ny temat se­mi­na­rium jest wstę­pem do dys­ku­sji na temat po­trzeb kształ­ce­nia stu­den­tów na spe­cjal­no­ści Te­le­in­for­ma­ty­ka i in­nych.
4 grudnia 2006

dr hab. inż. Karol Aniserowicz

Analiza zagadnień kompatybilności elektromagnetycznej w rozległych obiektach narażonych na wyładowania atmosferyczne

W re­fe­ra­cie za­war­to wy­ni­ki ana­li­zy od­dzia­ły­wań pio­ru­no­we­go im­pul­su elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go na in­sta­la­cje prze­wo­dzą­ce w sys­te­mach roz­le­głych, w któ­rych nie jest speł­nio­ny wa­ru­nek qu­asi-sta­cjo­nar­no­ści. Ba­da­nia pro­wa­dzo­no na przy­kła­dach struk­tur ty­po­wych dla obiek­tów ra­dio­ko­mu­ni­ka­cyj­nych, z uży­ciem me­to­dy mo­men­tów w dzie­dzi­nie czę­sto­tli­wo­ści i czasu. Przed­sta­wio­no re­zul­ta­ty ob­li­czeń roz­pły­wu prą­dów pio­ru­no­wych w wy­bra­nych struk­tu­rach i to­wa­rzy­szą­ce im roz­kła­dy pól elek­tro­ma­gne­tycz­nych. Wy­ni­ki ob­li­czeń prą­dów uda­ro­wych w mo­de­lu masz­tu an­te­no­we­go zo­sta­ły zwe­ry­fi­ko­wa­ne eks­pe­ry­men­tal­nie. Prze­ana­li­zo­wa­no wy­ko­rzy­sta­nie urzą­dze­nia pio­ru­no­chron­ne­go do celów ekra­no­wa­nia pola LEMP.
11 grudnia 2006

mgr inż. Andrzej Holiczer

Model matematyczny systemu do pomiaru średniej objętości krwinek czerwonych i jego aplikacje techniczne

Te­ma­tem wy­stą­pie­nia bę­dzie pro­blem wy­zna­cze­nia śred­niej ob­ję­to­ści czą­stek (krwi­nek czer­wo­nych) za­war­tych w za­wie­si­nie, jaką jest krew. Zo­sta­ną omó­wio­ne dwie me­to­dy po­mia­ro­we. Pierw­sza z nich ba­zu­je na ukła­dzie ana­lo­go­wym, któ­re­go opra­co­wa­ny model ma­te­ma­tycz­ny zo­stał zwe­ry­fi­ko­wa­ny w spo­sób do­świad­czal­ny. Druga me­to­da opie­ra się na cy­fro­wym prze­twa­rza­niu sy­gna­łów z wy­ko­rzy­sta­niem szyb­kie­go pro­ce­so­ra oraz spe­cjal­nie do­bra­ne­go prze­twor­ni­ka ana­lo­go­wo-cy­fro­we­go. Rów­nież dla tej me­to­dy osza­co­wa­no mak­sy­mal­ny błąd po­mia­ru oraz zwe­ry­fi­ko­wa­no model ma­te­ma­tycz­ny im­pul­sów elek­trycz­nych wy­stę­pu­ją­cych w prze­twor­ni­ku po­mia­ro­wym. Oma­wia­ny pro­blem może zo­stać wy­ko­rzy­sta­ny nie tylko w he­ma­to­lo­gii, ale także przy wy­zna­cza­niu pa­ra­me­trów za­wie­sin w róż­no­ra­kich pro­ce­sach prze­my­sło­wych.