PB Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej  menu

Seminaria KTiAE w roku 2015

20 stycznia 2015

dr inż. Krzysztof Konopko

Nieliniowe przetwarzanie sygnałów cyfrowych z zastosowaniem procesorów o architekturze masowo-równoległej

Wiele współ­cze­śnie sto­so­wa­nych al­go­ryt­mów prze­twa­rza­nia sy­gna­łów wy­wo­dzi się z im­ple­men­ta­cji ukła­dów ana­lo­go­wych. Są to głów­nie al­go­ryt­my zwią­za­ne z prze­twa­rza­niem sy­gna­łów w sys­te­mach li­nio­wych. Z dru­giej stro­ny ist­nie­je wiele nie­li­nio­wych metod prze­twa­rza­nia sy­gna­łów, sto­so­wa­nych za­rów­no w apli­ka­cjach in­ży­nier­skich jak i w ba­da­niach na­uko­wych. Re­ali­za­cji cy­fro­wej tych metod to­wa­rzy­szą nie­po­żą­da­ne znie­kształ­ce­nia zwią­za­ne z wy­stę­po­wa­niem zja­wi­ska alia­sin­gu, czyli znie­kształ­ce­nia wid­mo­we­go zwią­za­ne­go z okre­so­wo­ścią widma sy­gna­łów dys­kret­nych i za małą czę­sto­tli­wo­ścią ich prób­ko­wa­nia w sto­sun­ku do pasma sy­gna­łu pod­da­ne­go prze­twa­rza­niu nie­li­nio­we­mu. W re­fe­ra­cie se­mi­na­ryj­nym przed­sta­wio­ne zo­sta­ną me­to­dy mi­ni­ma­li­zu­ją­ce znie­kształ­ce­nia wid­mo­we zwią­za­ne z nie­li­nio­wym prze­twa­rza­niem sy­gna­łów cy­fro­wych. Do­dat­ko­wo omó­wio­ne zo­sta­ną ich im­ple­men­ta­cje z za­sto­so­wa­niem pro­ce­so­rów o ar­chi­tek­tu­rze ma­so­wo-rów­no­le­głej.
27 stycznia 2015

prof. dr hab. inż. Jurij Griszin

Metody estymacji parametrów sygnałów i procesów

W re­fe­ra­cie omó­wio­no pod­sta­wo­we me­to­dy es­ty­ma­cji sto­so­wa­ne w sta­ty­stycz­nej teo­rii ocen pa­ra­me­trów oraz w teo­rii fil­tra­cji. Do tych metod na­le­żą: MNK, me­to­da Bay­esa, MP oraz fil­tra­cja Kal­ma­na i fil­tra­cja nie­li­nio­wa (me­to­da li­ne­ary­za­cji rów­nań sta­nów oraz rów­nań Fok­ke­ra-Plan­ka). Ocena do­kład­no­ści tych metod może być wy­ko­na­na ob­li­cze­niem dol­nej gra­ni­cy Cra­me­ra-Rao (CRLB), któ­rej pro­ce­du­ra jest szcze­gól­nie skom­pli­ko­wa­ną w przy­pad­ku es­ty­ma­cji pro­ce­sów. Me­to­dy te są sze­ro­ko sto­so­wa­ne w mier­nic­twie elek­tro­nicz­nym, w te­le­ko­mu­ni­ka­cji przy de­ko­do­wa­niu sy­gna­łów oraz w ra­dio­na­wi­ga­cji i ra­dio­lo­ka­cji.
24 lutego 2015

dr hab. inż. Karol Aniserowicz

Dyrektywa kompatybilności elektromagnetycznej

  1. Pod­sta­wo­we po­ję­cia zwią­za­ne z kom­pa­ty­bil­no­ścią elek­tro­ma­gne­tycz­ną: urzą­dze­nie a śro­do­wi­sko elek­tro­ma­gne­tycz­ne, po­dat­ność, wy­trzy­ma­łość, od­por­ność, emi­syj­ność, przy­łą­cza (porty).
  2. Sys­tem har­mo­ni­za­cji prawa tech­nicz­ne­go w Unii Eu­ro­pej­skiej. Dy­rek­ty­wy tzw. Sta­re­go i No­we­go Po­dej­ścia.
  3. Dy­rek­ty­wa 2004/108/WE w spra­wie zbli­że­nia usta­wo­dawstw państw człon­kow­skich od­no­szą­cych się do kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej. Inne dy­rek­ty­wy No­we­go Po­dej­ścia do­ty­czą­ce urzą­dzeń elek­tro­nicz­nych. Pol­skie usta­wy do­ty­czą­ce za­gad­nień kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej.
  4. Wy­ma­ga­nia za­sad­ni­cze. Normy zhar­mo­ni­zo­wa­ne. Pro­ce­du­ry oceny zgod­no­ści. Ozna­ko­wa­nie „CE”. De­kla­ra­cja zgod­no­ści. Do­ku­men­ta­cja tech­nicz­na.
  5. Jed­nost­ki no­ty­fi­ko­wa­ne.
  6. Hie­rar­chia sto­so­wa­nia norm.
3 marca 2015

dr hab. inż. Ewa Świercz

Zastosowanie wyostrzonego spektrogramu w dopplerowskiej tomografii radarowej

Na se­mi­na­rium za­pre­zen­to­wa­na zo­sta­nie me­to­da to­mo­gra­fii kom­pu­te­ro­wej do zo­bra­zo­wa­nia jed­no­punk­to­we­go obiek­tu ro­tu­ją­ce­go ze stałą pręd­ko­ścią ką­to­wą w wą­sko­pa­smo­wym ra­da­rze dop­ple­row­skim. Za­pro­po­no­wa­no wy­ostrzo­ny spek­tro­gram (ang. re­as­si­gn­ment spec­tro­gram) w celu po­pra­wy roz­dziel­czości ob­ra­zu obiek­tu punk­to­we­go. Me­to­da wy­ostrza­nia po­le­ga na prze­su­nię­ciu punk­tu (t, f) spek­tro­gra­mu do in­ne­go punk­tu (t1, f1), który jest środ­kiem cięż­ko­ści roz­kła­du ener­gii sy­gna­łu wokół punk­tu (t, f). Po­ka­za­ne zo­sta­ną sy­mu­la­cje za­pro­po­no­wa­nej me­to­dy zo­bra­zo­wa­nia.
31 marca 2015

dr inż. Jarosław Wiater

Możliwości badawcze w labora­torium Badania Kompaty­bilności Elektro­magnetycznej powstałego w ramach BPNT

Pod­czas wy­stą­pie­nia scha­rak­te­ry­zo­wa­ne zo­sta­ną wszyst­kie sta­no­wi­ska ba­daw­cze w ra­mach la­bo­ra­to­rium Ba­da­nia Kom­pa­ty­bil­no­ści Elek­tro­ma­gne­tycz­nej bu­do­wa­ne­go w Bia­ło­stoc­kim Parku Na­uko­wo-Tech­no­lo­gicz­nym. Omó­wio­ne rów­nież będą wy­ma­ga­nia wy­bra­nych norm w za­kre­sie badań za­bu­rzeń emi­sji prze­wo­dzo­nej.
21 kwietnia 2015

dr inż. Andrzej Zankiewicz

Koncepcja „Smart City” w kon­tekście interdyscyplinarnych projektów naukowo-badawczych

W ra­mach se­mi­na­rium przed­sta­wio­na zo­sta­nie kon­cep­cja in­te­li­gent­nych miast (Smart Ci­ties) sta­no­wią­ca w ostat­nim okre­sie przed­miot in­ten­syw­nych debat o cha­rak­te­rze za­rów­no tech­nicz­nym jak i spo­łecz­nym. Kon­cep­cja ta może sta­no­wić in­spi­ra­cję do sze­ro­kie­go za­kre­su prac na­uko­wych i ba­daw­czych obej­mu­jących wiele dzie­dzin znaj­du­ją­cych się w ob­sza­rze za­in­te­re­so­wań pra­cow­ni­ków Wy­dzia­łu Elek­trycz­ne­go PB, a w szcze­gól­no­ści Ka­te­dry Te­le­ko­mu­ni­ka­cji i Apa­ra­tu­ry Elek­tro­nicz­nej.
28 kwietnia 2015

dr hab. inż. Renata Markowska

Badania odporności na udary (IEC/EN 61000-4-5) oraz serie szybkich elektrycznych stanów przejściowych (IEC/EN 61000-4-4)

Za­kres te­ma­tycz­ny se­mi­na­rium obej­mu­je pod­sta­wo­we za­gad­nie­nia i po­ję­cia do­ty­czą­ce kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej, prze­gląd norm z dzie­dzi­ny kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej i norm po­krew­nych, w szcze­gól­no­ści norm do­ty­czą­cych od­por­no­ści (seria 61000-4), oraz szcze­gó­ło­we przed­sta­wie­nie metod ba­daw­czych, sto­so­wa­nej apa­ra­tu­ry i pod­sta­wo­wych zasad pro­wa­dze­nia ba­dań od­por­no­ści na udary (zgod­nie z nor­mą IEC/EN 61000-4-5) i na serie szyb­kich elek­trycz­nych sta­nów przej­ścio­wych (zgod­nie z nor­mą IEC/EN 61000-4-4).
19 maja 2015

dr inż. Norbert Litwińczuk

Pomiary charakterystyk promieniowania anten

W trak­cie pre­zen­ta­cji omó­wio­ne zo­sta­ną me­to­dy po­mia­ru cha­rak­te­ry­styk pro­mie­nio­wa­nia anten. Przed­sta­wio­ne zo­sta­ną przy­kła­do­we roz­wią­za­nia sta­no­wisk do ba­da­nia anten w dzie­dzi­nie czę­sto­tli­wo­ści i w dzie­dzi­nie czasu.
26 maja 2015

dr inż. Leszek Augustyniak

Ochrona odgromowa i przepięciowa urządzeń elektrowni wiatrowych

W wy­stą­pie­niu zo­sta­nie pod­da­ne ana­li­zie za­gro­że­nie pio­ru­no­we tur­bin elek­trow­ni wia­tro­wych, przed­sta­wio­ne zo­sta­ną uszko­dze­nia tur­bin wia­tro­wych przez wy­ła­do­wa­nie pio­ru­no­we i przy­kła­dy znisz­czeń przez wy­ła­do­wa­nie pio­ru­no­we łopat wir­ni­ka i gon­do­li. Za­pre­zen­to­wa­ne będą przy­kła­dy wy­zna­cza­nia czę­sto­ści wy­ła­do­wań pio­ru­no­wych w elek­trow­nię wia­tro­wą, roz­pływ prądu pio­ru­no­we­go w tur­bi­nie wia­tro­wej i przy­kła­dy wy­zna­cza­nia po­zio­mów ochro­ny od­gro­mo­wej dla elek­trow­ni wia­tro­wej. Po­nad­to scha­rak­te­ry­zo­wa­ne zo­sta­ną ele­men­ty sy­te­mu ze­wnętrz­nej ochro­ny od­gro­mo­wej tur­bi­ny wia­tro­wej (sys­tem zwo­dów i prze­wo­dów od­pro­wa­dza­ją­cych, sys­tem uzio­mo­wy) oraz środ­ki ochro­ny we­wnętrz­nej (m. in. miej­sca in­sta­la­cji urzą­dzeń ochro­ny prze­pię­cio­wej)
9 czerwca 2015

dr inż. Dariusz Jańczak

Estymacja stanu w warunkach zakłóceń impulsowych w kanale pomiarowym opisanym nieliniowym równaniem obserwacji

Za­kłó­ce­nia im­pul­so­we po­ja­wia­ją­ce się w torze po­mia­ro­wym mogą znacz­nie po­gor­szyć do­kład­ność es­ty­ma­cji war­to­ści wiel­ko­ści mie­rzo­nej uzy­ski­wa­nych w ty­po­wych fil­trach, szcze­gól­nie w sys­te­mach nie­li­nio­wych. W re­fe­ra­cie zo­sta­nie przed­sta­wio­na me­to­da oceny war­to­ści wiel­ko­ści mie­rzo­nej, w któ­rej sub­op­ty­mal­ne es­ty­ma­ty za­leż­ne są od apo­ste­rio­rycz­ne­go praw­do­po­do­bień­stwa stanu nie­li­nio­we­go ka­na­łu po­mia­ro­we­go. Pre­zen­to­wa­ne po­dej­ście zo­sta­nie zi­lu­stro­wa­ne na przy­kła­dzie śle­dze­nia obiek­tów w sys­te­mie ra­da­ro­wym w sy­tu­acji ano­mal­nych po­mia­rów ele­wa­cji po­ja­wia­ją­cych się w przy­pad­ku ob­ser­wa­cji nisko le­cą­cych obiek­tów.
29 września 2015

dr inż. Marek Garbaruk

Problemy współczesnej dydaktyki na etapie gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i na studiach wyższych

W re­fe­ra­cie zo­sta­nie na­świe­tlo­na kon­tra­sto­wa sy­tu­acja zwią­za­na z re­ali­za­cją pro­ce­su dy­dak­tycz­ne­go w gim­na­zjach, szko­łach śred­nich oraz na stu­diach wyż­szych. Wska­za­ne zo­sta­ną istot­ne czyn­ni­ki, które wiążą się bez­po­śred­nio ze sła­by­mi wy­ni­ka­mi na­szych stu­den­tów na pierw­szych se­me­strach. Omó­wio­ne zo­sta­ną po­my­sły po­pra­wy efek­tyw­no­ści re­kru­ta­cji na Po­li­tech­ni­kę Bia­ło­stoc­ką, w tym na Wy­dział Elek­trycz­ny.
13 października 2015

dr inż. Maciej Sadowski

Wybrane zagadnienia kompatybilności elektromagnetycznej w sieciach telewizji kablowej

W re­fe­ra­cie przed­sta­wio­ne zo­sta­ły pod­sta­wo­we za­gad­nie­nia zwią­za­ne z kom­pa­ty­bil­noś­cią elek­tro­mag­ne­tycz­ną w sie­ciach te­le­wi­zji ka­blo­wej. Głów­ny na­cisk po­ło­żo­no na ana­li­zę za­gad­nień praw­nych (obo­wią­zu­ją­ce nor­my i roz­po­rzą­dze­nia) oraz po­ten­cjal­ne moż­li­wo­ści wy­stę­po­wa­nia emi­sji pro­mie­nio­wa­nych w róż­nych seg­men­tach sieci.
20 października 2015

dr hab. inż. Karol Aniserowicz

Niedoskonałości modeli matematycznych procesu nagrzewania tkanek w polu elektromagnetycznym

Czę­sto dys­ku­tu­je się, zwy­kle bez zna­jo­mo­ści rze­czy, o od­dzia­ły­wa­niu te­le­fo­nów ko­mór­ko­wych na zdro­wie. Sieci te­le­fo­nii ko­mór­ko­wej są roz­wi­ja­ne szcze­gól­nie szyb­ko od około dwu­dzie­stu lat. W cią­gu tego czasu prze­pro­wa­dzo­no wiele badań zmie­rza­ją­cych m. in. do okre­śle­nia, jak ener­gia pola elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go za­mie­nia się na cie­pło w tkan­kach.

Naj­czę­ściej w pu­bli­ka­cjach po­świę­co­nych ob­li­cze­niom nu­me­rycz­nym spo­ty­ka­ne są mo­de­le ma­te­ma­tycz­ne ba­zu­ją­ce wprost na rów­na­niach Max­wel­la sfor­mu­ło­wa­ne w dzie­dzi­nie czasu. Ze wzglę­du na ogrom­ną zło­żo­ność za­gad­nie­nia zwy­kle za­kła­da się li­nio­wość mo­de­lu, a pa­ra­me­try ma­te­ria­ło­we są uśred­nia­ne i okre­śla­ne jako stałe dla da­ne­go ro­dza­ju tkan­ki. Pro­ces wy­dzie­la­nia cie­pła jest mo­de­lo­wa­ny ma­te­ma­tycz­nie jako sku­tek dzia­ła­nia prawa Joule’a, opi­su­ją­ce­go na­grze­wa­nie się prze­wod­ni­ka wsku­tek prze­pły­wu prądu prze­wo­dze­nia.

Jest to znacz­ne uprosz­cze­nie. W re­fe­ra­cie zo­sta­ną wska­za­ne inne przy­czy­ny za­mia­ny ener­gii pola elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go na cie­pło, które czę­sto nie są ana­li­zo­wa­ne w spo­sób jawny. Za­stę­po­wa­nie ich je­dy­nie przez kon­duk­tyw­ność wy­da­je się ry­zy­kow­ne.

Przy­czy­ny strat ciepl­nych są zwią­za­ne z każdą po­sta­cią prądu elek­trycz­ne­go in­du­ko­wa­ne­go w tkan­kach: 1) oczy­wi­ście, z prą­dem prze­wo­dze­nia, wy­stę­pu­ją­cym w mo­de­lu opi­sa­nym po­wy­żej, ale rów­nież 2) z prą­dem prze­su­nię­cia, a do­kład­niej z jego skład­ni­kiem zwią­za­nym z opóź­nie­niem po­la­ry­za­cji wek­to­ra in­duk­cji elek­trycz­nej, a po­nad­to 3) z prą­dem uno­sze­nia, który musi wy­stę­po­wać w tkan­kach, gdyż wy­stę­pu­ją w nich płyny ustro­jo­we, a więc na­le­ży prze­ana­li­zo­wać prze­pływ jonów (ruch ma­te­rii wraz z ła­dun­ka­mi elek­trycz­ny­mi). W tkan­kach wy­stę­pu­ją rów­nież pier­wiast­ki fer­ro­ma­gne­tycz­ne, np. że­la­zo, a zatem nie­zbęd­na wy­da­je się ana­li­za także ko­lej­nej przy­czy­ny, którą – przez ana­lo­gię do po­wyż­szych sfor­mu­ło­wań – można na­zwać in­du­ko­wa­nym prą­dem ma­gne­tycz­nym, a do­kład­niej 4)  skład­ni­kiem tego prądu, opi­su­ją­cym stra­ty ciepl­ne to­wa­rzy­szą­ce opóź­nie­niu po­la­ry­za­cji wek­to­ra in­duk­cji ma­gne­tycz­nej.

Celem re­fe­ra­tu nie jest ilo­ścio­we okre­śle­nie wkła­du po­szcze­gól­nych skład­ni­ków w wy­pad­ko­we stra­ty ciepl­ne, lecz wska­za­nie ich przy­czyn fi­zycz­nych oraz prze­dys­ku­to­wa­nie ich jaw­ne­go uję­cia w opi­sie ma­te­ma­tycz­nym.
27 października 2015

dr inż. Andrzej Holiczer

Algorytm aproksymacji położenia i śledzenia spoiny spawalniczej przy użyciu ruchomego czujnika w obecności zakłóceń pomiarowych

Te­ma­tem se­mi­na­rium bę­dzie opra­co­wa­nie oraz prak­tycz­na im­ple­men­ta­cja al­go­ryt­mu śle­dze­nia spo­iny spa­wal­ni­czej przy uży­ciu me­cha­nicz­ne­go czuj­ni­ka po­ło­że­nia. Za­gad­nie­nie bę­dzie do­ty­czy­ło sy­tu­acji, w któ­rej czuj­nik śle­dzą­cy po­zo­sta­je w ruchu oscy­la­cyj­nym wzglę­dem środ­ka spo­iny.

Zo­sta­nie za­pro­po­no­wa­ny al­go­rytm i przed­sta­wio­na jego prak­tycz­na re­ali­za­cja w se­ryj­nie pro­du­ko­wa­nym wózku spa­wal­ni­czym. Przed­sta­wio­ny al­go­rytm opie­ra się na me­to­dzie naj­mniej­szych kwa­dra­tów i wi­nien być od­por­ny na ty­po­we za­kłó­ce­nia po­mia­ro­we po­wsta­ją­ce w prze­my­śle spa­wal­ni­czym.
10 listopada 2015

dr inż. Adam Nikołajew

Zastosowanie podpróbkowania do identyfikacji układów nieliniowych w obecności zakłóceń

Za­pro­po­no­wa­no me­to­dę po­mia­ru cha­rak­te­ry­sty­ki sta­tycz­nej ukła­du nie­li­nio­we­go wy­ko­rzy­stu­ją­cą pod­prób­ko­wa­nie Σ. Prze­pro­wa­dzo­no ana­li­zę błę­dów po­mia­ro­wych przy uwzględ­nie­niu wahań czę­sto­tli­wo­ści prób­ko­wa­nia i ge­ne­ra­to­ra sy­gna­łu wej­ścio­we­go. Do­ko­na­no oceny wpły­wu ad­dy­tyw­ne­go szumu o roz­kła­dzie Gaus­sa na do­kład­ność po­mia­ru cha­rak­te­ry­sty­ki ukła­du. Okre­ślo­no za­kres za­sto­so­wa­nia za­pro­po­no­wa­nej me­to­dy w za­leż­no­ści od za­ło­żo­nej do­kład­no­ści po­mia­ru.
1 grudnia 2015

prof. dr hab. inż. Giennadij Czawka

Nowa macierz rozproszenia wielowrotników, cz.2

W re­fe­ra­cie przed­sta­wio­no pro­ste i lo­gicz­ne uza­sad­nie­nie do wpro­wa­dze­nia nowej ma­cie­rzy roz­pro­sze­nia wie­low­rot­ni­ków. Udo­wod­nio­no, że ist­nie­je nie­skoń­czo­na ilość ta­kich ma­cie­rzy roz­pro­sze­nia dla da­ne­go ukła­du wie­low­rot­ni­ko­we­go; i wszyst­kie one opi­su­ją ten sam roz­kład mocy w ukła­dzie. Przed­sta­wio­no wy­ni­ki sy­mu­la­cji kom­pu­te­ro­wej pa­ra­me­trów ta­kiej ma­cie­rzy dla przy­kła­du dwuw­rot­ni­ko­we­go.
15 grudnia 2015

dr hab. inż. Ewa Świercz

Wybrane metody obrazowania radarowego – rozważania o dokładności zobrazowania.

Na se­mi­na­rium przed­sta­wio­ne zo­sta­ną kla­sycz­ne me­to­dy zo­bra­zo­wa­nia ra­da­ro­we­go oraz zo­bra­zo­wa­nie to­mo­gra­ficz­ne z omó­wie­niem wła­sno­ści funk­cji PSF – funk­cji roz­pro­sze­nia punk­to­we­go dla każ­dej oma­wia­nej me­to­dy.